Vaderdag overleefd

Gepubliceerd op 22 juni 2020 om 18:20

>Vaderdag overleefd<

 

Ik zie veel berichten voorbij komen van mensen die gelukkig een liefdevolle warme band hebben met hun vader en deze dag samen hebben mogen doorbrengen. Helaas voor velen ook een dag die zorgt voor extra confrontatie van gemis. Het gemis van je vader of het gemis van een kind door een vader. Vandaag denk ik juist aan hen, juist omdat ik de leegte en het gemis op een dag als deze ken. Jaren heb ik mijzelf door deze dag heen geworsteld, gekampt met alle emoties die erbij komen kijken.

Vandaag voor het eerst in 18 jaar deze dag doorleefd zonder deze pijnlijke gevoelens.

 

Ik wil heel graag mijn verhaal met jullie delen. Enerzijds omdat ik zo laat zien waarom ik de andere kant van de medaille zo goed ken en anderzijds omdat ik voel dat ik door mijn proces en gevoel te delen anderen kan helpen.

 

Dagelijks draag ik de pijn van het verlies van mijn vader, niet omdat hij niet meer leeft maar omdat ik hem niet kan zien.

18 jaar geleden zijn mijn ouders middels een vechtscheiding uit elkaar gegaan. Hierna ben ik voor mijn gevoel mijn vader emotioneel en fysiek verloren. Nu weet ik wat er toen gebeurde en kan ik dankbaar terugkijken op alle pijn die ik de afgelopen jaren heb doorgemaakt. Dankbaar omdat ik zonder deze stukken nu niet had gestaan waar ik nu sta!

Je zou denken, verloren? Dan zoek je elkaar toch op, dat heb ik de afgelopen jaren zeker gedaan. Helaas met teleurstellingen, afwijzing en veel verdriet tot gevolg.

 

De (emotionele) afwezigheid van mijn vader, weet ik nu, is altijd geweest. De eerste jaren van mijn leven was hij fysiek wel aanwezig maar emotioneel heb ik mijn vader niet gevoeld of kunnen bereiken. De verwijdering werd groter. Onbewust heeft mijn gevoeligheid en sterke intuïtie ervoor gezorgd dat ik de blokkades uit zijn en mijn familiesysteem altijd sterk heb opgepikt. Iets wat ik toen niet zag en nu wel kan zien. Ik raakte door de blokkade bij hem zelf steeds meer geblokkeerd en verwijderde verder van mijn gevoel. Ik ging meer vanuit mijn hoofd leven omdat voelen pijn deed.

Iedere keer afgewezen worden, beschuldigd worden en noem maar op zorgde ervoor dat ik koos van de pijn weg te gaan. Te leven vanuit mijn ratio in mijn overlevingsmechanisme. Iets wat je automatisch doet als voelen te pijnlijk wordt. Zo kwamen er steeds meer laagjes op de kern.

Tot ik op een moment voelde, mede door andere gebeurtenissen en tegenslagen in mijn leven dat wilde ik ooit vooruitgang boeken in mijn leven ik mijn binnenste aan mocht kijken. Om bij mijn binnenste te komen, ben ik de afgelopen 10 jaar de weg naar binnen gaan maken.

 

Het was een weg met veel hobbels en bobbels die ik niet had kunnen bewandelen zonder mijn stevige partner naast mij. Die onvoorwaardelijk achter mij is gaan staan en mij de ruimte heeft gegeven deze stukken op te lossen en aan te kijken. Hij die er altijd is en naast mij staat in alles wat ik doe, helpt mijn dromen te verwezenlijken en trekt mij terug als ik teveel in mijn denken schiet.

Maar ook onze (bonus)kinderen die een grote spiegel zijn en reageren op hoe je je voelt. Ook voor hen is bewust in het leven staan en je stukken kennen en aankijken een groot cadeau.

 

De weg die ik af heb gelegd heeft ervoor gezorgd dat ik nu een praktijk heb, waarin ik de therapie geef, die mijzelf zo geholpen heeft. Waardoor ik een eigen training ontwikkeld heb, waarin de weg die ik bewandeld heb is samengevat.

 

Ik heb mijzelf los gekoppeld van het lot dat ik mocht dragen, waardoor ik er nu uithaal wat ik eruit kan halen.

Hoe dan? Door o.a. te vergeven, mijn vader maar ook mijzelf. Mijzelf vergeven dat ik bepaalde gevoelens heb toegestaan. Dat ik mijzelf heb toegestaan dat ik heb gevoeld wat ik voelde en gedaan heb wat ik gedaan heb, daarom boos werd op mijzelf of teleurgesteld raakte in mijzelf. Dat ik mijzelf verwijten maakte dat het aan mijzelf lag. Door dit te vergeven creëerde ik een prachtige heling op zielsniveau. Dit samen in combinatie met tafel- en familieopstellingen, waarin ik inzicht kreeg in het systeem en zag welk lot ik draag. Maar ook andere energetische therapievormen als het loskoppelen van onzichtbare koorden die kunnen ontstaan tussen jou en de ander enz.

 

Daarbij kreeg ik door mijn sterke intuïtie ook hulp van de ongeziene wereld en mocht ik met hulp van mijn overleden opa en gidsen nog een beetje verder kijken. Hierdoor kon ik begrip krijgen voor de dingen die gebeurd zijn en kreeg ik helderheid in het hoe! Hierdoor is er openheid gekomen in mij en kan, mag en ben ik klaar om deze kennis te delen met een ieder die zover is. Ieder die ook zijn lot wil aankijken, verder wil komen en zijn of haar stukken wil opruimen.

 

Het voelt nu als met de billen bloot gaan, ik geloof echt door dit te delen helpend en helend is, delen is helen.

 

Je bent altijd welkom in Mimy’s praktijk als je voelt dat mijn manier van helen jou ook aanspreekt. Weet dat ik altijd vanuit zuiverheid, liefde, zonder oordeel en in verbinding zorgdraag voor iedereen!

 

Heel veel liefs Mimy


 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.